وقتی که نامه تو
امروز اومد به خونه
از جا پرید و خندید
باز این دل دیوونه
نگاهی کرد به خطت
که مثل شعر نابه
مثل نسیم خاموش
تو انتهای آبه
کنار صد گلایه
میون حرف مربوط
دیدم نوشته بودی
گذشته عید نوروز
بهار تو کرچه باغا
یخ حوضو شکسته
یه تک گل بنفشه
توی حیاط نشسته
دیدی بهار دوباره
نشسته روی توچال
تن زمین برفی
شده دوباره خال خال
نوشته ای که اینجا
جای شما ها خالی
کی میرسه به آخر
این دوری خیالی
نامتو صد بار خوندم
گذاشتمش رو طاغچه
رفتم کنار شیشه
نگاه کردم به باغچه
همسایه توی باغچه
نهال تازه ای کاشت
نهالو بو کشیدم
بوی غریبه ای داشت
نه سبزه فال من بود
نه آسمون آبی
دلم به گریه افتاد
یه گریه ی حسابی
دلم میگفت با فریاد
به ابرو باد و بارون
که ای گروه آزاد
برین به شهر تهرون
بگین سلام ما رو
به شهر آشنایی
بگین چی میکشیم ما
از غم این جدایی
بگین که راها بسته
غم تو دلا نشسته
پرستوی مهاجر
بال و پرش شکسته
بگین دل مسافر
پیش دل شما بود
ما بی وفا نبودیم
زمونه بی وفا بود
روزی روزگاری
آدمها احساساتشان را پس انداز کردند
و عشق را آفریدند...
ولی من به غرورم بر خورد
و اخراجم کردند از دهکده ی عشاق!!!
حالا که تنها شده ام
به آیینه تعظیم میکنم
و دیگر مهم نیست...
(همانند شعر آخرین سیستم"راهی")
نگو نمیدانی از چه دلگیرم
حتی من از زنده بودنم دگر سیرم
ای کاش بدانی در فراقت ای یار
هر لحظه هزاران بار می میرم
کاش بدانی چقدر وابسته ات شده ام
کاش بدانی چقدر وجودت برام عزیز و مهم شده است
و کاش بدانی برای لحظه ای با تو بودن
هر کاری میکنم
آه!
چقدر دنیا کوچک شده و مردم زیاد
حس می کنم هوایی وجود ندارد و وقتی
هوایی نباشد انسانی
هم نیست
و اگر انشان نباشد پس
عشق چه...
صدایت زیبا و دل نشین است
زیبا تر از لالایی
زیبا تر از آواز پرندگان
زیبا تر از همه
باید بدانی در سکوت من فقط
صدای زیبای تو اجازه ورود دارد
و دیگران هیچ...
فقط تو...تو...و تو...
سـلام کــسی که من براش یه لـحـظـه آروم ندارم
شب که میشه دلم میخواد سر روی شونش بذارم
سلام کسی که واسه من،درست مث فرشته هاس
وقـتـی که اون دور از مـنه،دلـم مـیـره هـر جـا باهاش
سلام کسی که فکرشو به صد تا دنیا نمی دم
وقتی که نیستی غمگینم،نمیره چـهرت از یادم
هزارو سیصد تا سلام،به اون که خیلی میخوامش
نـمیدونم چه جـوری شد،مـن افـتـادم تـوی دامـش
تو هر سلام من واست،هـزار تا دوسـتت دارمه
خیلی دوستت دارم آخه هر چی بگم بازم کمه
بگذر ز من ای آشنا چون از تو من دیگر گذشتم
دیگر تو هم بیگانه شو چون دیگران با سرگذشتم
میخواهم عشقت در دل بمیرد میخواهم تا دیگر،در سر،یادت با یار گیرم
هر عشقی میمیرد،خاموشی میگیرد،عشق تو نمیمیرد
باور کن در قلبم دیگری غیر از تو ،جایت را نمیگیرد
"عارف"
ای یارهرکس که یاور ندارد!
در عین رفاقت هر کدام تا نقطه ای همراهند،
عده ای تا مرز منفعت،عده ای تا مرز مال،و عده ای تا مرز جان،
عده ای تا مرز آبرو،و همگان تا مرز این جهان !
انتها تویی که همواره می مانی
بمان !
ای مونس هر که همدم ندارد!
تنهایی چه تلخ بود اگر حضور شیرین تو نبود
و بی کسی چه دشوار بود اگر تو جای همه را پر نمیکردی.
تنها،کسی است که از داشتن تو محروم است.
خودت را از خلوتمان دریغ مکن.
ای آرام بخش هر که قرار ندارد !
نه فقط در این زمان پریشان که همیشه قرار گاه مطمین،آستان توست.
چه کنیم که دل بی یاد تو قرار نمیگیرد و سر بی حضور تو سامان نمی پذیرد.
دست ما و دامانت،سر ما و سامانت.
من در نهایت شب با یک بغل ستاره
گم کرده راه وخسته،یک مشق نیمه کاره
تو در حضور خورشید، با یک بغل طراوت
سر سبز و شاد و خرم ،در اوج یک نظاره
تا من به تو رسیدم موجی خموده بودم
بالم شکسته بود و یک قلب پاره پاره
تو با همه غرورت دست مرا گرفتی
اما به من نگفتی ، دردم دوا نداره
من با تو ما نبودم،اما به خود نگفتم
حالا دوباره باید ، تنها شوم دوباره
شادی و شـور و شـوق مـن،به خاطر بودنـته
یه جورایی عاشقتم،دوستت دارم خیلی کمه
نمیدونم چـرا دلـم همـش بهـونه میگیره
اما باید عادت کنه،طفلکی بی تو میمیره
دلم شبا تنهاییشو،با عشقت قسمت میکنه
نمـیـدونم ، شـاید باهـاش تو رو زیارت میـکنه
چـشمای منـتـظر دارن ، بهش حسودی میکنن
به عشق دیدن تو هم شب رو تا روز سر میکنن
ای خدا جون یعنی میشه چشام بازم ببیننش
یا اینکه دستام یه روزی از باغ عشق بچیننش
اگه شده به انـتـظار، صد سال دیگه میـشیـنم
دست و دلم میارنش،سیر به نگاهش میشینم
